Zaimek dzierżawczy w mianowniku

Kolejna lekcja z serii „Gramatyka Niemieckiego Języka„. Dzisiaj zajmiemy się zaimkiem dzierżawczym w mianowniku. Kiedy go używamy i po co właściwie jest nam potrzebny? Zaimek dzierżawczy stosujemy wówczas, kiedy chcemy wyrazić, że coś do kogoś należy. Mój, twój, jego, jej, … w języku niemieckim to żaden problem z niemiecka-inspiracja.pl 

Serdecznie zapraszam  😉



Lektion 5

Thema: Das Possessivpronomen im Nominativ**.**

(Zaimek dzierżawczy w mianowniku.)

Zanim przejdziemy do naszego zagadnienia, musimy wrócić do lekcji 1 o zaimku osobowym. Każdemu zaimkowi osobowemu odpowiada bowiem określona forma zaimka dzierżawczego:

ich (ja) ⇒                  mein Vater (mój tata)
                                                 meine Mutter (moja mama)

du (ty) ⇒                  dein Vater (twój tata)
                                                deine Mutter (twoja mama)

**er (on), es (ono) ⇒          sein Vater (jego tata)
                                                         seine Mutter (jego mama)
**

**sie (ona) ⇒                     ihr Vater (jej tata)
                                                     ihre Mutter (jej mama)
**

**      wir (my) ⇒                         unser Vater  (nasz tata)
                                                                unsere Mutter (nasza mama)**

**        ihr (wy) ⇒                      euer Vater (wasz tata)
                                                             eure Mutter (wasza mama)
**

**sie (oni, one) ⇒              ihr Vater (ich tata)
                                                       ihre Mutter (ich mama)
**
**Sie (Pan, Pani, Państwo)⇒                          Ihr Vater (Pana, Pani, Państwa tata)
                                                                                         Ihre Mutter (Pana, Pani, Państwa mama)
**

Jak zdążyliście zapewne zauważyć zaimki dzierżawcze występują przed rzeczownikiem na miejscu rodzajnika.


Dlaczego do każdego zaimka osobowego wypisałam po 2 formy zaimka dzierżawczego?

**ich (ja) ⇒                  mein Vater (mój tata)
                                    meine Mutter (moja mama)
**

W zależności od tego, jaki rodzajnik ma dany rzeczownik wybieramy formę mein lub meine (dein/deine; **sein/seine; **itd.)

**Dla rzeczowników rodzaju męskiego (der) i nijakiego (das) wybieramy formy bez końcówki -e **

der Vater ⇒ mein Vater, dein Vater, sein Vater, ihr Vater, unser Vater, euer Vater, ihr Vater

das Buch (książka) ⇒ mein Buch, dein Buch, sein Buch, ihr Buch, unser Buch, euer Buch, ihr Buch

Dla rzeczowników rodzaju żeńskiego (die) i w liczbie mnogiej (die) wybieramy formy z końcówką -e

die Mutter ⇒ meine Mutter, deine Mutter, seine Mutter, ihre Mutter, unsere Mutter, eure Mutter, ihre Mutter

die Bücher ⇒ meine Bücher, deine Bücher, seine Bücher, ihre Bücher, unsere Bücher, eure Bücher, ihre Bücher

(die Bücher[książki)]
  •  Należy zwrócić uwagę na formę zaimka dzierżawczego euer i **eure. **Można zapamiętać je tak, że **eure kończy się na[e** i stosujemy ją w przypadku rodzaju żeńskiego i liczby mnogiej (tam gdzie występuje rodzajnik – di**e, **który również zakończony jest na **-e**). Forma** euer **używana jest dla rodzaju męskiego (der) i nijakiego (das).]

Myślę, że teorii na dzisiaj wystarczy. Zobaczmy jak wygląda to w praktyce. Wybrałam dla Was 4 rzeczowniki:

**die** Klasse[klasa **(rodzaj żeński)**] **der** Hund[pies **(rodzaj męski)] das **Heft[zeszyt **(rodzaj nijaki)] die **Eltern[rodzice **(liczba mnoga)**]

Spróbujcie rozwiązać poniższe ćwiczenie samodzielnie. Odpowiedzi znajdziecie na samym końcu dzisiejszego wpisu. Powodzenia  🙂

  1. $1

  2. $1

  3. $1

  4. $1

  5. $1

  6. $1

  7. $1

  8. $1

  9. $1

  10. $1

  11. mein Hund

  12. deine Klasse

  13. seine Eltern

  14. ihr Heft

  15. unsere Klasse

  16. euer Heft

  17. ihr Hund

  18. meine Eltern

  19. dein Heft

  20. unsere Eltern